

D4261

། །།རྒྱ་གར་གྱི་མཁན་པོ་ཀུ་མཱ་ར་ཀ་ལ་ཤ་དང་། དགེ་སློང་ཤཱཀྱ་འོད་ཀྱིས་བསྒྱུར་བའོ།།[་]@##། །རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཧེ་ཏུ་ཏཏྟྭ་ཨུ་པ་དེ་ཤ་།བོད་སྐད་དུ། གཏན་ཚིགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྟན་པ། འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ལ་ཕྱག འཚལ་ལོ།།བསྒྲུབ་དང་སུན་ནི་འབྱིན་པ་དང་། །ལྟར་སྣང་བཅས་པས་གཞན་རིག་བྱེད། །མངོན་སུམ་དང་ནི་རྗེས་དཔག་གཉིས། །ལྟར་སྣང་བཅས་པས་བདག་རིག་བྱེད། །འདི་ནི་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་དོན་བསྡུས་པའོ། །རྒོལ་བ་བདག་ཉིད་ཀྱིས་བསྒྲུབ་པར་འདོད་པའི་དོན་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ། །གང་གིས་ སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དེ་ནི་བསྒྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ།གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ཚུལ་གསུམ་བརྗོད་པའོ། །ཚུལ་གསུམ་པོ་དེ་དག་ཀྱང་གང་ཞེ་ན། ཕྱོགས་ལ་ཡོད་པ་ཉིད་ནི་ཚུལ་གཅིག་གོ། །མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཉིད་ལ་ཡོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚུལ་གཉིས་པའོ། །མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་མེད་པ་ཉིད་དུ་ངེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ ཚུལ་གསུམ་པའོ།།དེ་ལ་ཕྱོགས་ནི་རབ་ཏུ་གྲུབ་པའི་ཆོས་ཅན་ནོ། །རབ་ཏུ་གྲུབ་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་བྱེ་བྲག་བདག་ཉིད་སྒྲུབ་པར་འདོད་པ་མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པ་དང་འགལ་བ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ཆོས་ཅན་སྒྲ་མི་རྟག་པའི་ཁྱད་པར་གྱི་བྱེ་བྲག་དང་ལྡན་པ་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ། །བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་ བ་ནི་གཏན་ཚིགས་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ།།མཐུན་པའི་ཕྱོགས་གང་ཞེ་ན། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ཀྱི་སྤྱིས་མཐུན་པ་ནི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཏེ། དཔེར་ན་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུའོ། །གཏན་ཚིགས་ཀྱི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་གང་ཞེ་ན། གང་དུ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མེད་པས་གཏན་ཚིགས་མེད་པར་ངེས་པར་ སྟོན་པ་ཡིན་ཏེ།དཔེར་ན་ནམ་མཁའ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །གཏན་ཚིགས་ཀྱི་ཚུལ་གསུམ་པ་བསྟན་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་གཞན་ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་ཆེད་དུ་སྦྱོར་བར་བྱས་པ་ནི་གཞན་གྱི་དོན་རྗེས་སུ་དཔག་བ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །དཔེར་ན་སྒྲ་མི་རྟག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱོགས་བརྗོད་པའོ། །བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཏན་ ཚིགས་བརྗོད་པའོ།།བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་བརྗོད་པའོ། །ནམ་མཁའ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་བརྗོད་པའོ། །དེ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་སྣང་སྟེ། ཆོས་མཐུན་པ་དང་ཆོས་མི་མཐུན་པའོ། །དེ་ལ་རེ་ཞིག་ཆོས་མཐུན་པ་ནི། གང་བྱས་ པ་དེ་ཐམས་ཅད་ནི་མི་རྟག་པར་མཐོང་བ།དཔེར་ན་བུམ་པ་ལ་སོགས་པའོ། །སྒྲ་ཡང་བྱས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ། །ཡང་ཆོས་མི་མཐུན་པ་ནི་མི་རྟག་པ་ཉིད་མེད་ན་བྱས་པ་ཉིད་མེད་དེ། དཔེར་ན་ནམ་མཁའ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ཏེ། སྒྲ་ཡང་བྱས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ།

我来为您翻译这段藏文文献：
印度堪布库玛拉卡拉夏和比丘释迦光所译。

梵文为：Hetu-tattva-upadeśa
藏文为：གཏན་ཚིགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྟན་པ།
汉译：因理真实教授
敬礼文殊童子！
立论与破斥，
及其似现相，
能知他心识。
现量与比量，
能知自心识。
这是论典的总义。论者自身所欲成立的义为所立。能够成立的是能立，即宣说因的三相。
何为三相？于宗有性是第一相。唯于同品有性是第二相。于异品决定无性是第三相。
其中，宗是极成的有法。极成的差别之别相，自身欲成立，与现量等不相违，如有法声是无常的差别之别相为所立。以所作性故是因，如是。
何为同品？与所立法性相同者是同品，如瓶等。何为因之异品？于彼所立无故因定无所显示，如虚空等。
宣说因三相，为令他了解而作结合，是名为他比量。如说"声是无常"是宗的宣说。"以所作性故"是因的宣说。"如瓶等"是同品的宣说。"如虚空等"是异品的宣说。
这又显现为二种：同法和异法。其中，先说同法：凡所作者皆见无常，如瓶等。声亦所作故。又异法为：若无无常性则无所作性，如虚空等，声亦所作故。

།གང་ཕྱོགས་ལྟར་ སྣང་བ་ཡང་གང་ཞེ་ན།ཕྱོགས་ལྟར་སྣང་བ་ནི་དངོས་སུ་ཕྱོགས་མ་ཡིན་པ་ཡིན་ཏེ། མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པས་གནོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་ཕྱོགས་ལྟར་སྣང་བ་སྟེ། དཔེར་ན་དུ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཅན་བློ་དང་ལྡན་པའི་རྒྱུས་བསྐྱེད་པ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་མངོན་སུམ་དང་འགལ་བས་ཕྱོགས་ ལྟར་སྣང་བ་ཡིན་ཏེ།མངོན་སུམ་གྱིས་མེ་ལས་དུ་བ་སྐྱེ་བ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པ་དང་འགལ་བ་ནི་དཔེར་ན། རིག་བྱེད་ཀྱི་ཚིག་ནི་ཆོས་ཅན་སྐྱེས་བུས་བྱས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལ། སྒྲ་ནི་བརྩལ་མ་ཐག་ཏུ་བྱུང་བ་ཡིན་པས་སྐྱེས་བུས་བྱས་པར་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་གི་ཚིག་ དང་འགལ་བ་ནི་དཔེར་ན་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་ཚད་མ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི།གཞན་གྱི་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཚིག་བརྗོད་པ་ནི་གཞན་གྱི་དོན་གྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཇིག་རྟེན་དང་འགལ་བ་ནི་དཔེར་ན་མི་མགོའི་ཐོད་པ་ནི་གཙང་བ་ཡིན་ཏེ་སྲོག་ཆགས་ཀྱི་ ཡན་ལག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དུང་ཆོས་དང་ཉ་ཕྱིས་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ།།རྟོགས་པ་དང་འགལ་བ་ནི་དཔེར་ན། གང་དུས་ཇི་སྲིད་གནས་པར་བྱས་པ་ནི་མི་རྟག་པ་ཡིན་ནོ། །གང་དུས་ཇི་སྲིད་གནས་པར་ཡང་བྱས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་རྟག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འཇིག་རྟེན་པས་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱད་པར་མ་གྲུབ་པ་ ནི་དཔེར་ན།བྱེ་བྲག་པས་གྲངས་ཅན་པ་ལ་སྒྲ་འཇིག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ། །ཁྱད་པར་དུ་བྱ་བ་མ་གྲུབ་པ་ནི། དཔེར་ན་གྲངས་ཅན་པས་སངས་རྒྱས་པ་ལ་བདག་སེམས་དང་བཅས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྒྲུབ་པ་ལྟ་བུའོ། །གཉི་ག་མ་གྲུབ་པ་ནི་དཔེར་ན། བྱེ་བྲག་པས་སངས་རྒྱས་པ་ལ་སྡུད་པར་བྱེད་པ་ནི་བདག་ ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའམ།ལུས་ནི་བརྟན་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ། །ཕྱོགས་ལྟར་སྣང་བ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་བ་ཅི་འདྲ་བ་ཞིག་ཅེ་ན། གང་ཞིག་གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་བ་ཡིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་སུ་གྲུབ་པ་ནི་མ་ཡིན་པའོ། །གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་བ་ནི་གསུམ་སྟེ། མ་གྲུབ་པ་དང་འགལ་བ་དང་མ་ངེས་པའོ། །དེ་ལ་ཕྱོགས་ལ་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་མ་གྲུབ་ཅེས་བྱ་བའི་གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་བ་ཡིན་ནོ། །ཕྱོགས་དང་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་ནི་མེད་པ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཡོད་པ་དེ་ནི་འགལ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་བ་ཡིན་ཏེ། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལས་ཕྱིན ཅི་ལོག་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ།

我来为您翻译这段藏文：
什么是似宗？似宗实非真正的宗，因为被现量等所违背。这就是似宗，例如，以具烟等为有法而欲立"由具智者因所生"，此与现量相违故为似宗，因为现量见到烟是从火生。
与比量相违者，例如，以吠陀语为有法而欲立"非人所作"，因为声音一经发出即生起，已成立为人所作故。
与自语相违者，例如说"比量非量"，因为已说"为令他了解而说的言语是他比量"故。
与世间相违者，例如说"人头盖骨是清净的，因为是生命体的肢体，如净水瓶和擦手巾"。
与共识相违者，例如，凡是经一定时间而住的是无常，而一切经一定时间而住的都是常住，因为世间如是了知故。
差别不成者，例如，胜论派对数论派说"声是坏灭的"。
所差别不成者，例如，数论派对佛教徒立"我是有心的"。
二者皆不成者，例如，胜论派对佛教徒说"集合者是我"，或说"身体是坚固性的"。
似宗已说完毕。
何为似因？凡是似因而非成立的因。似因有三种：不成、相违和不定。其中，因于宗不成故名不成似因。于宗和同品皆无而于异品有者，名为相违似因，因为成立与所立相违故。

།མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་གཉི་ག་ལས། ཡོད་པའམ་མེད་པའམ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ལའམ་འབྲེལ་པ་མ་གྲུབ་པའི་གཏན་ཚིགས་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མ་ངེས་པའི་གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། རྒོལ་བ་དང་ཕྱིར་རྒོལ་བས་བསྒྲུབ་པར་འདོད་པ་ངེས་ པ་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ།།དཔེར་ན་གཉིས་ལ་མ་གྲུབ་པ་ནི་སྒྲ་མི་རྟག་པ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པར་བྱ་བ་ལ། གཏན་ཚིགས་མིག་གིས་གཟུང་བ་ནི་རྒོལ་བ་དང་། ཕྱིར་རྒོལ་བ་དག་ལ་མ་གྲུབ་པ་ལྟ་བུའོ། །ཤིང་སེམས་དང་ལྡན་པར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལ་ཤུན་སྤགས་ཐམས་ཅད་བཤུས་ན་འཆི་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་ གཏན་ཚིགས་ནི།ཕྱིར་རྒོལ་བ་སངས་རྒྱས་པ་ལ་མ་གྲུབ་པས་ཕྱིར་རྒོལ་བ་ལ་མ་གྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། སེམས་ལ་སོགས་པ་འགགས་པ་ལ་སངས་རྒྱས་པ་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་སེམས་མེད་པར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལ་སྐྱེ་བ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་གཏན་ཚིགས་ནི། གྲངས་ཅན་ བ་རྒོལ་བ་བདག་ཉིད་ལ་མ་གྲུབ་པས།རྒོལ་བ་ལ་མ་གྲུབ་པ་ཞེས་བྱའོ། །བྱེ་བྲག་པས་ཕྱིར་རྒོལ་བ་སངས་རྒྱས་པ་ལ། ས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཅན་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལ། སྐད་ཅིག་རེ་རེ་འདྲ་བ་གཞན་དང་གཞན་འབྱུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒོལ་བ་བདག་ཉིད་ལ་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། སྐྱེ་བ་ གྲུབ་ཀྱང་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་འདྲ་བ་གཞན་དང་གཞན་འབྱུང་ངོ་ཞེས་པ་ནི་མ་གྲུབ་པའོ།།ཕྱོགས་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་ལ་མ་གྲུབ་པ་ནི་དཔེར་ན་ཤིང་རྣམས་ནི་སེམས་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཏེ། གཉིད་ལོག་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་གཏན་ཚིགས་ནི་ཕྱོགས་ཀྱི་གོས་ཅན་རྒོལ་བ་བདག་ཉིད་ལ་ཕྱོགས་ཀྱི་གཅིག་ལ་མ་གྲུབ་སྟེ། ཤིང་ཐམས་ཅད་མཚན་མོ་ལོ་མ་འཁུམ་པ་ལ་བརྟེན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཅན་བློ་དང་ལྡན་པ་ལས་སྐྱེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལ་འབྲས་བུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་གཏན་ཚིགས་ནི་སངས་རྒྱས་པ་ལ་མ་གྲུབ་སྟེ། མངོན་སུམ་དང་མི་དམིགས་པ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་འབྲེལ པ་བསྒྲུབ་པའི་ངོ་བོས་ས་ལ་སོགས་པ་ལ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ།།གལ་ཏེ་གནས་དང་བཟའ་བ་ལ་སོགས་པ་གྲུབ་པོ་ཞེས་ཟེར་ན། དེའི་ཚེ་ཕྱོགས་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་མ་གྲུབ་པོ། །ཐེ་ཚོམ་ཟ་བའི་མ་གྲུབ་པ་ནི། དཔེར་ན་གལ་ཏེ་འདི་དུ་བ་ཡིན་ན་འདི་ན་མེ་ཡོད་དོ་ཞེས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལ། གཏན་ཚིགས་ཉིད་ མ་ངེས་པའི་ཕྱིར་རོ།།ཆོས་ཅན་ཐེ་ཚོམ་ཟོས་མ་གྲུབ་པས་ནི། །དཔེར་ན་རི་སུལ་དུ་མ་འདི་དག་ལས། །རི་སུལ་འགའ་ཞིག་ན་རྨ་བྱ་ཡོད་དེ་ཞེས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལ་རྨ་བྱའི་སྒྲ་གྲགས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་གཏན་ཚིགས་ཡིན་པ་ལྟ་བུའོ།

我来为您完整翻译这段藏文：
凡是在同品和异品两者中，或有或无或生疑惑，或关联性未成立的因，即称为不定似因。因为立论者和对论者所欲成立的确定性无法成立故。
例如，对二者不成立者：如欲成立声音无常，以"眼所取"为因，此因对立论者和对论者二者皆不成立。
欲成立"树木有心"，以"若剥尽树皮则死"为因，此因对对论者佛教徒不成立，故称为对对论者不成立，因为佛教徒承许心等是灭的缘故。
欲成立"乐等无心"，以"具有生起"为因，此因对数论派立论者自身不成立，故称为对立论者不成立。
胜论派对佛教徒欲成立"地等有法是所作"，以"刹那刹那生起相似的他法"为因，此因对立论者自身不成立，因为虽然生起已成立，但"刹那刹那生起相似的他法"未成立。
对宗的一分不成立者，例如，"诸树木有心，因为睡眠故"，此因对立论者自身的宗的一分不成立，因为并非所有树木夜晚都依靠叶子收缩。
同样，欲成立"地等有法从具心者生"，以"是果"为因，此因对佛教徒不成立，因为通过现量和不可得，以因果关系的本性成立地等故。
若说"住处和食物等已成立"，则此时宗的一分不成立。
疑惑不成立者，例如，欲成立"若此是烟则此处有火"，因为因本身不确定故。
有法疑惑不成立者，例如，欲成立"在这些山谷中，某些山谷有孔雀"，以"因为听到孔雀声故"为因。

།ཆོས་ཅན་མ་གྲུབ་པ་ཡང་མ་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ཆོས་ཅན་ བདག་ཐམས་ཅད་དུ་ཁྱབ་པར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལ།ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ནི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་གཏན་ཚིགས་ཡིན་པ་ལྟ་བུའོ། །བཅུ་པོ་འདི་དག་ནི་མ་གྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་བའོ། །མ་ངེས་པའི་གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་བ་ཡང་ཅི་འདྲ་བ་ཞིག་ཅེ་ན། སྨྲས་པ། དཔེར་ན་སྒྲ་ རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལ།གཞལ་བྱ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པའི་གཏན་ཚིགས་ནི། མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་ལ་འཇུག་པའི་ཐུན་མོང་གི་མ་ངེས་པའི་ཞེས་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྒྲ་རྟག་པར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལ། མཉན་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་གཏན་ཚིགས་ནི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་མི་འཇུག་པའི་ཕྱིར་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་མ་ངེས་པ་ཡིན་ནོ།།དེ་བཞིན་དུ་སྒྲ་བརྩལ་མ་ཐག་ཏུ་བྱུང་བའི་མ་ཡིན་པ་ཉིད་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལ་མི་རྟག་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་གཏན་ཚིགས་ནི། མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་ ལ་འཇུག་ལ།མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཁྱད་པར་འཇུག་པའི་མ་ངེས་པ་ཡིན་ཏེ། བརྩལ་མ་ཐག་ཏུ་བྱུང་བ་མ་ཡིན་པའི་སྒྲ་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ནི་གློག་དང་། ནམ་མཁའ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་ལ་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཕྱོགས་གཅིག་གློག་ལ་སོགས་པ་ལ་ནི་མི་རྟག་པ་འཇུག་ལ། ནམ་མཁའ་ལ་སོགས་ པ་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ།།མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་བརྩལ་མ་ཐག་ཏུ་བྱུང་བ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཡིན་ཏེ་དེ་ཐམས་ཅད་ལ་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྒྲ་ནི་བརྩལ་མ་ཐག་ཏུ་བྱུང་བ་ཉིད་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལ་མི་རྟག་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་གཏན་ཚིགས་ནི། བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ ལ་ནི་ཡོད་ལ་བརྩལ་མ་ཐག་ཏུ་བྱུང་བ་མ་ཡིན་པ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཡང་གློག་དང་ནམ་མཁའ་ལ་སོགས་པ་དེ་ལས་ཕྱོགས་གཅིག་གློག་ལ་སོགས་པ་ལ་ནི་འཇུག་ལ།ནམ་མཁའ་ལ་སོགས་པ་ལ་ནི་མ་ཡིན་ལ། དེའི་ཕྱིར་འདི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་གཅིག་ལ་འཇུག་ལ། མཐུན་ པའི་ཕྱོགས་ལ་ཁྱབ་པའི་མ་ངེས་པའི་གཏན་ཚིགས་ཡིན་ནོ།།ཕྱོགས་གཉི་གའི་ཕྱོགས་གཅིག་ལ་འཇུག་པའི་མ་ངེས་པ་ནི་དཔེར་ན། ཆོས་ཅན་ལ་སྒྲ་རྟག་པར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལ། ལུས་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་གཏན་ཚིགས་ནི། མཐུན་པའི་ཕྱོགས་རྡུལ་ཕྲ་རབ་དང་ནམ་མཁའ་ ལ་སོགས་པ་དེ་ལ་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་གཅིག་ནམ་མཁའ་ནི་ལུས་ཅན་མ་ཡིན་པ་འཇུག་ལ།རྡུལ་ཕྲ་རབ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་རྣམས་ལུས་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བུམ་པ་དང་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་མི་རྟག་པ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་གཅིག་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་འཇུག་ལ། བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་ མ་ཡིན་པ་ལྟ་བུའོ།

有法不成立也是不成立，例如，欲成立"我遍一切"这一有法时，以"一切功德皆可得见故"为因。
以上十种即是不成立似因。
若问何为不定似因？答：例如，欲成立声音常住等法时，以"是所量故"为因，此因遍入同品异品一切，故称为共不定因。
同样，欲成立声音常住时，以"是所闻故"为因，此因不入同品异品，故为不共不定因。
同样，欲成立声音非刚生即有时，以"无常故"为因，此因入于同品一分而遍入异品，故为不定因。非刚生即有的声音的同品是闪电、虚空等，其中同品一分如闪电等是无常，而虚空等则不是。异品是刚生即有等一切，此因遍入其中。
同样，欲成立"声音是刚生即有"时，以"无常故"为因，此因遍于瓶等一切，而非刚生即有的异品是闪电、虚空等，其中一分如闪电等有此因，而虚空等则无。因此，此因入于异品一分而遍于同品，故为不定因。
二品一分不定因者，例如，欲成立声音常住这一有法时，以"非有质碍故"为因，在同品微尘和虚空等中，同品一分虚空是非有质碍，而微尘则不是，因为微尘是有质碍故。在瓶子和快乐等无常的异品中，异品一分快乐等有此因，而瓶子等则无。

།དེ་བཞིན་དུ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་ལྡོག་པ་ལ་ནི་ཐེ་ཚོམ་ཟ་ལ། མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཁྱབ་པའི་མ་ངེས་པའི་གཏན་ཚིགས་ནི། དཔེར་ན་སེར་སྐྱ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཅན་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལས་སྨྲ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་གཏན་ཚིགས་ ནི།ལམ་པོ་ཆེའི་སྐྱེས་བུ་ལ་སོགས་པ་དང་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་ནི་ཡོད་ལ། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ལ་ནི་ཐེ་ཚོམ་ཟ་སྟེ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ནི་དབང་པོ་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་སྨྲ་བ་ཡོད་དམ་མེད་པ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་འཇུག་པ་ལ་ ནི།ཐེ་ཚོམ་ཟ་ལ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཁྱབ་པའི་མ་ངེས་པའི་གཏན་ཚིགས་ནི་དཔེར་ན། ཁྱུ་མཆོག་དང་འཕེལ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཅན་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལ་བསྟན་བཅོས་འབའ་ཞིག་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་གཏན་ཚིགས་ནི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་ མཁྱེན་པ་ལ་ནི་ཐེ་ཚོམ་ཟ་སྟེ།ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ནི་དབང་པོ་ལས་ཤིན་ཏུ་འདས་པའི་ཕྱིར། བསྟན་བཅོས་འབའ་ཞིག་བྱེད་པ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ཡིན་ནོ། །མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་པ་ར་ཧ་དང་མ་ཧ་རེ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་ཡོད་པ་ལྟ་བུའོ། །རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པ་ལ་ ཐེ་ཚོམ་ཟ་བའི་མ་ངེས་པའི་གཏན་ཚིགས་ནི་དཔེར་ན་གསོན་པོའི་ལུས་ནི་བདག་དང་བཅས་པ་ཡིན་ཏེ་སྲོག་ཆགས་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་གཏན་ཚིགས་ནི་གསོན་པོའི་ལུས་དང་འབྲེལ་བ་ཅན་སྲོག་ལ་སོགས་པ་བདག་དང་བཅས་པའམ་བདག་མེད་པ་ལ་འཇུག་པའམ་ལྡོག་པ་མ་ངེས་པ ཡིན་ཏེ།དེ་བས་ན་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་འབའ་ཞིག་པའི་གཏན་ཚིགས་ཡིན་ཏེ་དཔེ་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཉིས་པ་ལ་ཡང་ལྡོག་པ་འབའ་ཞིག་ཡིན་ཏེ། གསོན་པོའི་ལུས་འདི་ནི་བདག་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་སྲོག་ལ་སོགས་པ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ། །དཔེ་ མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ངེས་པ་མེད་པ་དང་།ལྡོག་པ་ཡང་ངེས་པ་འདི་ནི་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བའི་གཏན་ཚིགས་སོ། །བཅུ་པོ་འདི་དག་ནི་མ་ངེས་པའི་གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་བ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །འགལ་བའི་གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་བ་ཅི་འདྲ་བ་ཞིག་ཅེ་ན། དཔེར་ན་ཆོས་ཅན་སྒྲ་རྟག་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་སོ།།བྱས་པའི་ཕྱིར་ནམ་མཁའ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་གཏན་ཚིགས་འདི་ནི་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཉིད་ལ་ཡོད་ལ་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་ནི་མ་ཡིན་པ་ལྟ་བུའོ།

同样，对于在异品中遮遣存疑而遍于同品的不定因，例如，欲成立"迦毗罗等有法非一切智"时，以"能言说故"为因，此因存在于路人等同品中，而对异品一切智则存疑。因为一切智超越感官，故对其是否有言说存疑。
同样，对于入于同品存疑而遍于异品的不定因，例如，欲成立"牛王和增长等有法是一切智"时，以"唯造论故"为因，此因对同品一切智存疑，因为一切智极其超越感官，故对其是否唯造论存疑。而此因存在于异品帕拉哈和摩诃黎等非一切智者中。
随行与遮遣皆存疑的不定因，例如，"活体具有我，因为具有生命等故"，此因于活体相关的生命等是否随顺或遮遣于有我或无我皆不确定。因此，此因仅为随行因，因为无有喻例故。
同样，第二种仅为遮遣，例如"此活体非无我，因为将导致无生命等过失故"。因为无有喻例，故随行不确定且遮遣亦不确定，此即是存疑因。
以上十种即是不定似因。
若问何为相违似因？例如，有法声音为常，此为所立法。以"所作故，如虚空等"为因，此因唯存在于瓶等异品中而不存在于同品中。

།དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་ཅན་སྒྲ་རྟག་སྟེ་ཞེས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལ། བརྩལ་མ་ཐག་ཏུ་བྱུང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་ཕྱིར་གཏན་ཚིགས་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ནམ་མཁའ་ལ་སོགས་པ་ལ་མེད་ཕྱོགས་གཅིག་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ནི་ཡོད་ལ། གློག་ལ་སོགས་པ་ལ་ནི་མེད་པ་ལྟ་བུའོ། །གཏན་ཚིགས་འདི་གཉིས་ནི་ཆོས་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་བསྒྲུབ་པ་དང་། ཆོས ཅན་རང་གི་ངོ་བོ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་བསྒྲུབ་པ་ལ་རྣམ་པ་གཉིས་ཡིན་ཏེ།དཔེར་ན་ཆོས་མིག་ལ་སོགས་པ་འདི་དག་གཞན་གྱི་དོན་དུ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་སོ། །བསགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཏན་ཚིགས་སོ། །ཁྲི་དང་སྟན་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་བསྟན་པའོ། །འདི་ ལྟར་གཏན་ཚིགས་འདིས་མིག་ལ་སོགས་པ་གཞན་གྱི་དོན་དུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་ལ།དེ་བཞིན་དུ་བསགས་པ་ཉིད་གཞན་གྱིར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་དེ། ཁྲི་དང་སྟན་ལ་སོགས་པ་བསགས་པས་ལྷ་སྦྱིན་ལ་སོགས་པ་གཞན་གྱི་དོན་བྱེད་པར་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ཅན་གྱི་རང་གི་ངོ་བོ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་བསྒྲུབ་པ་ནི། དཔེར་ན་ཆོས་ཅན་ལ་སོགས་པ་ནི་བློ་དང་ལྡན་པའི་རྒྱུ་ལས་སྐྱེས་པ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལ་རྟེན་པ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཏན་ཚིགས་སོ། །བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བས་ནི། མཐུན་པའི་ཕྱོགས་བསྟན་ཏོ། །འདི་ལྟར་གཏན་ཚིགས་འདིས་ནི་བློ་དང་ལྡན་པའི་རྒྱུ ལས་སྐྱེས་པ་ཉིད་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ལ།དེ་བཞིན་དུ་བློ་དང་ལྡན་པའི་བྱེད་པའི་རྟེན་པ་དང་བཅས་པ་ཡང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་དོ། །ཆོས་ཅན་གྱི་ཁྱད་པར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་བསྒྲུབ་པ་ནི་དཔེར་ན། བྱེ་བྲག་པས་དཔྱོད་པ་པ་ལ་ཆོས་བདག་ནི་སེམས་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལ་སེམས་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་གཏན་ཚིགས་ནི།བདག་སེམས་མེད་པ་ལ་ཇི་ལྟར་སེམས་དང་ལྡན་པར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་གཏན་ཚིགས་འདིས་མི་རྟག་པ་ཡང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་དེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་མི་རྟག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྔ་པོ་དེ་དག་གིས་ནི་འགལ་བའི་གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་བ་བསྟན་ཏོ། །འགལ་ བ་མི་འཁྲུལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་དུ་ཡང་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་སྐྱོན་མ་ཡིན་པས་དེའི་དཔེ་བརྗོད་པ་མི་རིགས་ཏེ།དེའི་དཔེ་བརྗོད་ན་གང་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་ན་གནས་པ་དང་། བདག་ཉིད་རང་དང་གཅིག་པར་མངོན་པར་འབྲེལ་པ་ཅན་དེ་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་འགྲོ་བ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ནམ་མཁའ་ བཞིན་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་ན་གནས་པ་ནི་རང་དང་འབྲེལ་པས་ཅིག་ཅར་སྤྱི་དང་མངོན་པར་འབྲེལ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་པེ་ལུ་ཀའི་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་སྦྱོར་བའོ།

同样，在欲成立"有法声音是常"时，以"刚经努力即生起故"为因，此因不存在于虚空等同品中，而仅存在于瓶等异品中的一部分，而在闪电等中则不存在。
这两种因，一是倒立法之自性，二是倒立有法之自性，共有两种：
例如，法眼等是为他之所立法，以"是积聚故"为因，如床座等为同品。此因如是成立眼等为他，同样也成立积聚性为他，因为见到床座等积聚物为祭祀等他者所用故。
倒立有法自性者，例如，欲成立"有法等是从具智因所生"时，以"具所依故"为因，如瓶等为同品。此因如是成立从具智因所生性，同样也成立具智作者之所依性。
倒立有法差别者，例如，胜论师对正理师立"我是有心"为所立时，以"为心所加持故"为因。此因如何能对无心之我成立有心，同样此因也成立无常，因为识是无常故。
以上五种即是相违似因。
所谓"相违不错乱"不是任何因的过失，故不应举例。若举例，则如："凡遍一切处且与自性为一明显相属者即是周遍，如虚空。遍一切处者以自相属故同时与总相明显相属。"此乃毗卢迦的自性因之结合。

།ཡང་སྦྱོར་བ་གཉིས་པ་ནི་དཔེ་ཐ་རའི་ཡིན་ཏེ་གང་དམིགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིར་གྱུར་པ་གང་དུ་མི་དམིགས་པ་དེ་ནི་མེད་དོ། ། དཔེར་ན་ཕྱོགས་འགའ་ཞིག་ན་བུམ་པ་མེད་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ། །དམིགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིར་གྱུར་པའི་སྤྱི་གསལ་བ་དང་། གསལ་བའི་བར་ན་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ། །མི་དམིགས་པའི་གཏན་ཚིགས་འདི་དང་སྔར་བསྟན་པའི་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་འདི་ཕན་ཚུན གནོད་པས་ཐེ་ཚོམ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ།།མཐུན་པའི་ཕྱོགས་དང་གཞན་པའི་དཔེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འགའ་ཡང་མེད་དེ་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་འདི་ཉིད་ཆོས་མཐུན་པའི་དཔེ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་དཔེ་ལྟར་སྣང་བ་ཅི་ལྟ་བུ་ཞིག་ཅེ་ན། ཆོས་མཐུན་པའི་རེ་ཞིག་འདི་ལྟ་བུ་སྟེ། སྒྲ་ནི་རྟག་སྟེ་ལུས་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ ལས་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་མ་ཚང་བ་ཡིན་ཏེ་ལས་ནི་མི་རྟག་པའི་ཕྱིར་རོ།།སྒྲ་ནི་རྟག་སྟེ་ལུས་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྡུལ་ཕྲ་རབ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མ་ཚང་བ་ཡིན་ཏེ། རྡུལ་ཕྲ་རབ་ནི་ལུས་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྒྲ་རྟག་སྟེ་ལུས་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བུམ་པ་ བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་གཉི་ག་མ་ཚང་བ་ཡིན་ནོ།།དེ་བཞིན་དུ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བའི་དཔེ་ལྟར་སྣང་བ་ནི་དཔེར་ན་ཆོས་ཅན་སྐྱེས་བུ་འགའ་ཞིག་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཏེ། སྨྲ་བའི་ཕྱིར་ལམ་པོ་ཆེའི་སྐྱེས་བུ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ལམ་པོ་ཆེའི་སྐྱེས་ བུའི་དཔེ་ལས་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་སྟེ།གཞན་གྱི་སེམས་ནི་རྗེས་སུ་རྟོགས་པར་དཀའ་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཆོས་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ན་དཔེར་ན་སྐྱེས་བུ་གང་ཞིག་འཆི་བའི་ཆོས་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པ་ ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་གཏན་ཚིགས་ནི་ལམ་པོ་ཆེའི་སྐྱེས་བུའི་དཔེ་ལ་ཐེ་ཚོམ་སྟེ།འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཡང་འདོད་ཆགས་དང་བཅས་པ་བཞིན་དུ་གཡོ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་གཉི་ག་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བའི་དཔེ་ལྟར་སྣང་བ་དཔེར་ན་ཆོས་ཅན་སྐྱེས་བུ་འགའ་ཞིག་ཐམས་ཅད་ མཁྱེན་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་གཏན་ཚིགས་ནི་ལམ་པོ་ཆེའི་སྐྱེས་བུའི་དཔེ་ལ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་།སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ཡིན་ནོ། །རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མེད་པ་དང་། རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མ་བསྟན་པ་དང་། རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཕྱིན་ ཅི་ལོག་གི་དཔེ་ལྟར་སྣང་བ་ནི།དེ་ལ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མེད་པ་ནི་དཔེར་ན་གང་སྨྲ་བ་དེ་ནི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཏེ་ལམ་པོ་ཆེའི་སྐྱེས་བུ་བཞིན་ནོ།

第二个结合是他罗的例子：凡是具有可见相之性质者，若于某处不可见，则彼处即无。例如说"某处无瓶"等。因为在总相明显与明显之间不可见具有可见相之性质故。此不可见因与前述自性因由于相互抵触而生疑惑。
所谓"同品与他例"实无任何差别，此同品即是同法喻。
那么，什么是似喻呢？关于同法，例如："声是常，以非有质碍故，如业。"此为所立不全，因为业是无常故。"声是常，以非有质碍故，如极微。"此为能立不全，因为极微是有质碍故。"声是常，以非有质碍故，如瓶。"此为二者皆不全。
同样，对所立法生疑的似喻，例如："有法某人具贪等，以能言说故，如路人。"于此路人喻中对具贪等生疑，因为他人之心难以推知故。
对能立法生疑者，例如：欲立"某人具死法"时，以"具贪等故"为因，于路人喻中生疑，因为离贪者亦如具贪者般动转故。
对二法皆生疑的似喻，例如：欲立"有法某人非一切智"时，以"具贪等故"为因，于路人喻中对所立与能立皆生疑惑。
无随行、未说随行及颠倒随行的似喻中，无随行者例如："凡言说者皆具贪等，如路人。"

།སྨྲ་བར་བྱེད་པ་དང་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པ་དག་བྱ་བ་བྱེད་པའི་ངོ་བོ་བཀག་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་མ་བསྟན་པ་ནི་ དཔེར་ན་སྒྲ་ནི་མི་རྟག་སྟེ་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ།།འདི་ལ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཡོད་མོད་ཀྱི་ཁྱབ་པ་མ་བསྟན་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དེ་ནི་སྨྲ་བའི་ཉེས་པས་དཔེ་ལྟར་སྣང་བ་བཞིན་ནོ། །རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ནི། དཔེར་ན་གང་རྟག་པ་དེ་ནི་བྱས་པ་ཡིན་ཏེ། བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ ནི་འདིར་མི་རྟག་པ་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ལ་ཁྱབ་པ་བསྟན་པར་བྱ་བ་ཡིན་གྱི།སྒྲུབ་པར་བྱེད་པས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལ་ཁྱབ་པ་བསྟན་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་དཔེ་ལྟར་སྣང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་ནི་ཆོས་མཐུན་པའི་དཔེ་ལྟར་སྣང་ བ་དགུ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ།།ཆོས་མི་མཐུན་པའི་དཔེ་ལྟར་སྣང་བ་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལྡོག་པ་མེད་པའི་དཔེ་ལྟར་སྣང་བ་ནི། དཔེར་ན་སྒྲ་རྟག་སྟེ་ལུས་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྡུལ་ཕྲ་རབ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདིར་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ནི་ཆོས་མི་མཐུན་པའི་དཔེ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལུས་ཅན་མ་ཡིན་པ་སྒྲུབ་ པར་བྱེད་པའི་ཆོས་ལྡོག་པ་ཡིན་ཏེ།རྡུལ་ཕྲ་རབ་ནི་ལུས་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་རྟག་པ་ནི་ལོག་པ་མ་ཡིན་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ནི་རྟག་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ལྡོག་པ་མེད་པ་ནི་དཔེར་ན་སྒྲ་རྟག་སྟེ་ལུས་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལས་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདིར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་རྟག་ པ་པ་ཉིད་ལྡོག་པ་ཡིན་ཏེ།ལས་ནི་མི་རྟག་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཆོས་ནི་ལྡོག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ལས་ནི་ལུས་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉི་ག་ལྡོག་པ་མེད་པ་ནི་དཔེར་ན་སྒྲ་ནི་རྟག་སྟེ་ལུས་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ནམ་མཁའ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདིར་ནམ་མཁའ་ལ་སོགས་ པའི་ཆོས་མི་མཐུན་པའི་དཔེ་ལས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་།སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ལྡོག་པ་མེད་པ་ཡིན་ནོ།

因为言说者与具贪等者的作业本性被遮破故。未说随行者，例如："声是无常，以所作故。"此中虽有随行，但称为未说遍摄，这是由说法过失而成似喻。颠倒随行者，例如："凡常者皆是所作，如瓶等。"此中无常是所立，应当以所立显示能立的遍摄，而非以能立显示所立的遍摄。因此，这是颠倒随行的似喻。
以上所述是九种同法似喻。
现在说明异法似喻：所立法不返的似喻，例如："声是常，以非有质碍故，如极微。"此中极微是异法喻，故非有质碍这一能立法返，因为极微是有质碍故。所立法常性则不返，因为极微是常故。
能立不返者，例如："声是常，以非有质碍故，如业。"此中所立法常性返，因为业是无常故。能立法则不返，因为业是非有质碍故。
二者皆不返者，例如："声是常，以非有质碍故，如虚空等。"此中从虚空等异法喻中，所立与能立皆不返。

།དེ་བཞིན་དུ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་ལྡོག་པ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་དང་། སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ལྡོག་པ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་དང་། གཉི་ག་ལྡོག་པ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ལས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལྡོག་པ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བའི་དཔེ་ ལྟར་སྣང་བ་ནི།དཔེར་ན་སེར་སྐྱ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་རྟགས་སུ་གྱུར་པའི་བསྟན་བཅོས་འབའ་ཞིག་བྱས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་འདིར་ཆོས་མི་མཐུན་པའི་དཔེར་བརྗོད་པ་གང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་མ་ཡིན་པ་དེས་ནི་སྐར་མ་ཤེས་པ་ལ་ སོགས་པའི་བསྟན་བཅོས་ཏེ་དཔེར་ན་ཁྱུ་མཆོག་དང་འཕེལ་བ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་འདིར་ཆོས་མི་མཐུན་པའི་དཔེར་བརྗོད་ལ།ཁྱུ་མཆོག་དང་འཕེལ་བ་ལ་སོགས་པ་ལས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་ལོག་གམ་མི་ལོག་ཐེ་ཚོམ་ཡིན་ནོ། །སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ལྡོག་པ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ ཟ་བ་ནི།དཔེར་ན་འདིར་གསུམ་རིག་པའི་བྲམ་ཟེ་སེར་སྐྱ་དང་གཟེགས་ཟན་ལ་སོགས་པའི་སྐྱེས་བུའི་ཚིག་གཟུང་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་འདིར་ཆོས་མཐུན་པའི་དཔེ་བརྗོད་པ་ནི་གང་གི་ཚིག་གཟུང་བར་བྱ་བ་དེ་ནི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ཏེ།དཔེར་ན་གཽ་ཏ་མ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་རྩོམ་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། གཽ་ཏ་མ་ལ་སོགས་པ་ལས་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པའི་ཆོས་ལྡོག་པ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བའོ། །གཉི་ག་ལྡོག་པ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ནི་དཔེར་ན་སེར་སྐྱ་ལ་སོགས་པ་ནི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་ བ་མ་ཡིན་ཏེ།ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་དང་ཀུན་དུ་འཛིན་པ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ། འདིར་ཆོས་མཐུན་པའི་དཔེར་བརྗོད་པ། གང་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དེ་ནི་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་དང་། ཀུན་དུ་འཛིན་པ་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ཁྱུ་མཆོག་དང་འཕེལ་བ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ།ཁྱུ་མཆོག་ལ་སོགས་པ་ཆོས་མི་མཐུན་པའི་དཔེ་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་ཉིད་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་དང་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་དང་། ཀུན་དུ་འཛིན་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཆོས་ལྡོག་གམ་མི་ལྡོག་ཐེ་ཚོམ་ཟའི། སྔར་མ་རྙེད་པ་དངོས་པོ་རྙེད་པ་ནི་ཡོངས་སུ་ འཛིན་པའོ།།རྙེད་པ་ཡོངས་སུ་མི་གཏོང་བ་ནི་ཀུན་དུ་འཛིན་པའོ། །གཉིས་པོ་དེ་དག་ཀྱང་ཁྱུ་མཆོག་ལ་སོགས་པ་ལ་སྲིད་དེ། གདུགས་དང་། རྔ་ཡབ་དང་། རྔ་བོ་ཆེ་རྣམས་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་དང་། ཀུན་དུ་འཛིན་པ་ཐོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྡོག་པ་མེད་པའི་ཆོས་མི་མཐུན་པའི་དཔེ་ལྟར་སྣང་བ་ དང་།ལྡོག་པ་རབ་ཏུ་མ་བསྟན་པ་དང་། ལྡོག་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཅེས་བྱ་བ་ལས། ལྡོག་པ་མེད་པ་ནི་དཔེར་ན་སེར་སྐྱ་ལ་སོགས་པ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། སྨྲས་པའི་ཕྱིར་རོ།

同样地，对于所立法返的怀疑、能立法返的怀疑、二者皆返的怀疑，其中所立法返的怀疑似喻，例如："胜论派等非一切智，因为未单独造作一切智之标志的论典故。"此中作为异法喻所说的非一切智者，即如制作星宿等论典者，如同牛王和增长等。此中于异法喻中，从牛王和增长等是否返于非一切智，生起怀疑。
能立法返的怀疑，例如："此中三明婆罗门胜论派和食米喇什等人的言论不应取信，因为具有贪等故。"此中作为同法喻所说：凡言论应取信者，即不具有贪等，如乔答摩等的法论著作。于乔答摩等是否返于具贪等法，生起怀疑。
二者皆返的怀疑，例如："胜论派等非离贪者，因为具有执取和摄持故。"此中作为同法喻所说：凡离贪者即不具有执取和摄持，如牛王和增长等。于牛王等异法喻中，对于离贪性这一所立法，以及执取和摄持这一能立法是否返，生起怀疑。先前未得而得到事物是执取，已得而不舍是摄持。此二者于牛王等中亦有可能，因为听闻其具有对伞、拂尘、大鼓的执取和摄持故。
从无返的异法似喻、返未善说、返颠倒中，无返者例如："胜论派等非离贪，因为有言说故。"

།གང་དུ་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་མེད་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་ནི་སྨྲ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་རྡོའི་དུམ་བུ་བཞིན་ ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་གལ་ཏེ་འདི་རྡོའི་དུམ་བུ་ལས་ལོག་མོད་ཀྱི།འོན་ཀྱང་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བས་ཐམས་ཅད་ལས་སྨྲ་བ་ལོག་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ལྡོག་པ་མ་བསྟན་པ་ནི་དཔེར་ན་སྒྲ་མི་རྟག་སྟེ་བྱས་པའི་ཕྱིར་ནམ་མཁའ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་དམ་པར་ཡང་དག་ པ་དཔེ་ཡིན་ཡང་།སྨྲ་བ་པོའི་ཉེས་པས་དཔེ་ལྟར་སྣང་བ་ཡིན་ཏེ། གཞན་གྱི་དོན་གྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལ་སྨྲ་བ་པོའི་ཡོན་ཏན་དང་། ཉེས་པ་གཉིས་རྣམ་པར་དཔྱད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་གང་རྟག་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ནི་ངེས་པར་མ་བྱས་པར་མཐོང་སྟེ། དཔེར་ན་ནམ་མཁའ་ལ་སོགས་ པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གིས་རྣམ་པར་དབྱེ་སྟེ་སྨྲ་བ་པོས་ཁྱབ་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་ལྡོག་པ་མ་བསྟན་པའི་ཕྱིར།ལྡོག་པ་རབ་ཏུ་མ་བསྟན་པ་ཞེས་བྱའོ། །ལྡོག་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ནི་དཔེར་ན། གང་མ་བྱས་པ་དེ་ནི་རྟག་པར་མཐོང་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་འདིར་ནི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ལོག་པ་ལ་ཁྱབ་པར་བསྟན་པར་བྱ་བ་ཡིན་ ནོ།།དེས་ན་གང་དང་གང་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ལོག་པ་དེ་དང་དེས་ངེས་པར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ལྡོག་པར་འགྱུར་རོ། །དཔེ་ལྟར་སྣང་བ་བཅོ་བརྒྱད་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ཕྱོགས་དང་གཏན་ཚིགས་དང་། དཔེ་ལྟར་སྣང་བ་དེ་དག་ཉིད་ཀྱིས་རྒོལ་བས་སྒྲུབ་པར་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་བསྒྲུབ་པ་ལྟར་སྣང་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། ། འདི་ལྟར་ཡང་ཕྱིར་རྒོལ་བས་སུན་འབྱིན་པ་ཉིད་ཉེ་བར་བཀོད་པ་དེ་དག་སུན་འབྱིན་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། ཕྱོགས་སྔ་མ་རྒོལ་བའི་མངོན་པར་འདོད་པའི་དོན་འགྲུབ་པ་ལ་གགས་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མ་ཚང་བར་བརྗོད་པ་ཉིད་སུན་འབྱིན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ བཞིན་དུ་སུན་འབྱིན་པའི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པར་ཕྱེ་སྟེ་ལོགས་ཤིག་ཏུ་མ་བསྟན་ཏོ།།སུན་འབྱིན་པ་ལྟར་སྣང་བ་ནི་སུན་འབྱིན་པ་དེ་དག་ཉིད་ཕྱིར་རྒོལ་བས་སྨྲས་པ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཚེ་ཕྱོགས་སྔ་མ་རྒོལ་བ་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་སྐྱོན་བརྗོད་པ་དེ་སུན་འབྱིན་པ་ལྟར་སྣང་བ་ཡིན་ཏེ། ལྟག་ཆོད་ཅེས་བྱའོ། ། ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་སྐྱོན་བརྗོད་པ་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་ལན་ཏེ་ལྟག་ཆོད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་ཏེ། དཔེར་ན་ཕྱོགས་སྐྱོན་མེད་པ་ལ་ཕྱོགས་ཀྱི་སྐྱོན་བརྗོད་པ་དང་། གཏན་ཚིགས་སྐྱོན་མེད་པ་ལ་གཏན་ཚིགས་ཀྱི་སྐྱོན་བརྗོད་པ་དང་། དཔེ་སྐྱོན་མེད་པ་ལ་དཔེའི་སྐྱོན་བརྗོད་པ་ནི་སུན་འབྱིན་པ་ལྟ་བ་སྣང བ་ཞེས་བྱ་བར་རིག་པའི་ཕྱིར་རོ།

凡无非离贪者即非言说，如石块般。此中虽从石块返，然而并非从一切离贪者返于言说，因为生起怀疑故。
返未善说者，例如："声是无常，因为所作故，如虚空等。"此虽是胜义谛中正确的喻例，但由说者过失而成似喻。因为在他比量中，应当观察说者的功德与过失二者。如此，"凡常住者皆见为非所作，如虚空等"之言词分析中，由说者未说遍摄为先导的返故，称为返未善说。
返颠倒者，例如："凡非所作者皆见为常住"，此中应说能立法返的遍摄。因此，凡所立法返者，必定能立法亦返。
已说十八种似喻。由于立论者不以彼等似宗、似因、似喻而作能立，故成似能立。如是，对论者所立之诸破斥即成破斥，因为障碍前宗立论者所欲义之成就故。已说"述说能立不圆满即是破斥"。因此，不同于能立，未另外分别宣说破斥的相。
似破斥者，即对论者所说的彼等破斥。当立论者非正确时，述说过失即是似破斥，称为诡辩。已说"述说非正确过失即是颠倒答复，是为诡辩。"例如，对无过失的宗说宗过失，对无过失的因说因过失，对无过失的喻说喻过失，应知即是似破斥。

།དེ་ལ་གཞན་དག་ནི་དམ་བཅའ་བ་དང་། གཏན་ཚིགས་དང་དཔེ་དང་། ཉེ་བར་སྦྱོར་བ་དང་མཇུག་བསྡུ་བ་དང་། ཡན་ལག་ལྔ་དང་ལྡན་པ་ནི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་ཏེ། དཔེར་ན་སྒྲ་མི་རྟག་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དམ་བཅའ་བའོ། །བྱས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ གཏན་ཚིགས་སོ།།གང་བྱས་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ནི་མི་རྟག་པར་མཐོང་སྟེ། དཔེར་ན་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དཔེའོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྒྲ་ཡང་བྱས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉེ་བར་སྦྱོར་བའོ། །དེ་བས་ན་མི་རྟག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཇུག་བསྡུ་བ་སྟེ། དཔེ་ལ་རྟོགས་པའི་ནུས་པ་ཅན་གྱི་ གཏན་ཚིགས་ཆོས་ཅན་ལ་ཉེ་བར་སྦྱོར་བ་ནི་ཉེ་བར་སྦྱོར་བ་ཞེས་བྱའོ།།དམ་བཅའ་བ་ཡང་ཟློས་པ་ནི་མཇུག་བསྡུ་བ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལྟ་བུ་ནི་མེད་དེ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་། ལྡོག་པ་དང་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་གསུམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་དོན་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་ རྩོད་པའི་དུས་སུ་ཁྱབ་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཉིད་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ།གང་བྱས་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ནི་མི་རྟག་པར་མཐོང་སྟེ། དཔེར་ན་བུམ་པ་བཞིན་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དཔེ་ལ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ལ་ཁྱབ་པ་བསྟན་པ་ནི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཡང་བསྒྲུབ་ པར་བྱ་བ་ལོག་པར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ལ་ནི་ལྡོག་པ་ཞེས་བསྟན་ཏོ།།དཔེར་ན་མི་རྟག་པ་མེད་པས་བྱས་པ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་ནམ་མཁའ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །སྒྲ་ཡང་བྱས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལས་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་བསྟན་ཏོ། །དམ་བཅའ་བ་དང་མཇུག་བསྡུ་བ་ནི་ རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་བརྗོད་པར་མི་བྱའོ།།དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་མཐུན་པ་ཉིད་ཅན་དག་གི་སྦྱོར་བ་ལ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་བརྗོད་པ་ཤུགས་ཉིད་ཀྱིས་ལྡོག་པ་ཁོང་དུ་ཆུད་པས་འདི་ལོགས་ཤིག་ཏུ་མ་བསྟན་ཏོ། །དཔེར་ན་གང་བྱས་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི་མི་རྟག་པར་མཐོང་སྟེ། དཔེར་ན་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་ ལྟ་བུའོ།།སྒྲ་ཡང་བྱས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་མཐུན་པ་ཉིད་ཅན་གྱི་སྦྱོར་བའོ། །ཆོས་མི་མཐུན་པ་ཉིད་ཅན་གྱི་སྦྱོར་བ་ནི་ལྡོག་པ་བསྟན་པའི་ཤུགས་ཉིད་ཀྱིས་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་རྟོགས་པའོ། །འདིར་ཡང་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་བརྗོད་པར་མི་བྱའོ། །གང་རྟག་པ་དེ་ནི་མ་བྱས་པར་མཐོང་སྟེ། དཔེར་ན་ ནམ་མཁའ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ།།སྒྲ་ཡང་བྱས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་མི་མཐུན་པའི་སྦྱོར་བའོ། །བསྒྲུབ་པ་ལྟར་སྣང་བ་དང་། སུན་འབྱིན་པ་ལྟར་སྣང་བ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །མངོན་སུམ་ཅི་འདྲ་བ་ཞིག་ཡིན་ཞེ་ན། མངོན་སུམ་ནི་རྟོག་པ་དང་བྲལ་ཞིང་མ་འཁྲུལ་པ་སྟེ་དབང་པོ་ལ་སོ་ སོར་གནས་པ་ནི་རྟེན་པའོ།

对此，其他论师主张具足五支分的能立，即宗、因、喻、合、结。例如："声是无常"是宗，"所作故"是因，"凡所作者皆见无常，如瓶等"是喻，"如是声亦是所作"是合，"是故无常"是结。已说"于喻了知功能之因法应用于有法即是合，重述宗即是结"。
然而并非如此，因为仅由随行、返及宗法三者即能成就所立义故。如是，于论辩时即说遍摄为先导的应用，"凡所作者皆见无常，如瓶"，此中于喻以所立遍摄能立即说为随行。于异品中所立返于能立即说为返。例如："无无常故即非所作，如虚空等"。由"声亦所作故"说明宗法。
宗与结于一切情况下皆不应说。如是，于同法性相应用中，说随行则以势力即能了知返，故此不另说。例如："凡所作者皆见无常，如瓶等，声亦是所作"，此即同法性相应用。
异法性相应用则由说返之势力而了知随行。此中亦不应说随行。"凡常住者皆见非所作，如虚空等，声亦是所作"，此即异法性相应用。
已说似能立及似破斥。
若问现量为何？现量离分别且无错乱，依止于各别根为所依。

།རྣམ་པར་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མངོན་སུམ་སྟེ། དབང་པོ་ལྔ་ལ་བརྟེན་པའི་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ། །ཤིན་ཏུ་ལ་སོགས་པ་གནན་པ་ལ་སོགས་པའི་དོན་ལ་གཉིས་པ་ཞེས་བྱ་བ་བྱེད་པ་པོའི་བསྡུ་བས་མངོན་སུམ་གྱི་སྒྲ་ནི་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་ རྟགས་སུ་གྲུབ་སྟེ་མངོན་སུམ་རྟོགས་པ་དང་།མངོན་སུམ་བློ་དང་། མངོན་སུམ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིགས་པར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །མིག་དང་རྣ་བ་དང་སྣ་དང་ལྕེ་དང་ལུས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དབང་པོ་ལྔ་སྟེ། དེ་ལ་བརྟེན་པའི་ཤེས་པ་ལྔ་ནི་གཟུང་བའི་ཡུལ་གཟུགས་དང་། སྒྲ་དང་། དྲི་དང་། རོ་དང་། རེག་ བྱ་དང་ཞེས་བྱ་བ་གཞལ་བྱ་ལྔ་ཉིད་ལ་ཚད་མ་ཡིན་ནོ།།མངོན་སུམ་དེ་ཡང་མིང་དང་རིགས་ལ་སོགས་པའི་རྟོགས་པ་དང་བྲལ་བ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་དང་གལ་ཏེ་ཡང་འཁྲུལ་པར་མ་གྱུར་པ་ཡིན་ན་ཚད་མར་བཤད་དེ། བསྟན་པའི་དོན་ལ་མི་སླུ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་མིང་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་འདི་ནི་ ལྷ་སྦྱིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་ཤེས་པའོ།།རིགས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་འདི་ནི་བ་ལང་ངོ་སྙམ་དུ་ཤེས་པའོ། །ཁྱད་པར་དང་ཁྱད་པར་དུ་བྱ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་ཨུཏྤལ་སྔོན་པོ་ཞེས་པའོ། །གཞན་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པའི་མངོན་སུམ་ལྟར་སྣང་བ་དང་། ཡང་དོན་ལ་འཁྲུལ་པ་རབ་རིབ་ ཀྱིས་ཟླ་བ་གཉིས་སུ་ཤེས་པ་དང་།ཉ་ཕྱིས་ལ་དངུལ་དུ་ཤེས་པ་དང་། འདི་ནི་སྡོང་དུ་མ་མམ་སྐྱེས་བུའོ་ཞེས་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ། །ཤེས་པ་གཞན་ཡང་མངོན་སུམ་ལྟར་སྣང་བ་ཡིན་ཏེ་བསྟན་པའི་དོན་དང་ཕྲད་པར་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་མངོན་སུམ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། ཐ་སྙད་འདོགས་པའི་ དབང་པོའི་ཤེས་པ་དང་།སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ཐམས་ཅད་རང་གི་ངོ་བོ་རིག་པ་ནི་རང་རིག་པ་དང་། ཡང་དག་པའི་དོན་བསྒོམས་པས་གསལ་བ་རབ་རིབ་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པ་ནི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་ཤེས་པའོ། །དེའི་ཡུལ་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་དེ། དོན་བྱེད་པར་ནུས་པ་སྟེ། རང་གི་ མཚན་ཉིད་ལ་བྱའོ།།སྤྱིས་ནི་དོན་བྱེད་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་ཉིད་ཀྱང་མངོན་སུམ་གྱི་ཚད་མ་ཡིན་ནོ། །དོན་རྟོགས་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འབྲས་བུ་ཡང་ཡིན་ཏེ་དེ་དང་འདྲ་བ་ཚད་མ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། ཚད་མ་དང་འབྲས་བུ་ལ་བྱེ་བྲག་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ ཏེ།རང་གི་དོན་དང་གཞན་གྱི་དོན་ཏོ། །དེ་ལ་རང་གི་དོན་ནི་རེ་ཞིག་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་བཟུང་ནས། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་འབྲེལ་པ་དྲན་པའི་རྗེས་ལ་རྟོགས་པ་པོས་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པ། གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་རང་གི་དོན་གྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡིན་ནོ། །ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་ནི་ རྣམ་པ་གསུམ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ།འབྲས་བུ་དང་རང་བཞིན་དང་མི་དམིགས་པའོ།

所谓现量，即是依托五根的识，此为其语义。由于"极为"等压制等义中的第二，以作者归摄而成立现量之词为所诠表征，故"现量了知"、"现量觉"、"现量识"等说法皆为合理。
眼、耳、鼻、舌、身是为五根，依托于此的五识对于所取境色、声、香、味、触等五种所量即是量。此现量若离名、类等分别即无分别，且若无错乱则说为量，因为于所显义不欺误故。
其中，名分别即了知"此是提婆达多"。类分别即了知"此是牛"。差别与所差别分别即"青莲花"等。
复次，有分别的似现量，以及于义错乱如翳眼见二月、贝壳见为银、"此为多树抑或人"等了知。其他识亦是似现量，因不能触及所显义故。
其中现量有三种：安立名言的根识，心与心所一切自体领受即为自证，由修习真实义而明显、至翳障边际即为瑜伽行者之智。其境是自相，即能作用，应于自相。共相则无作用。彼等即是现量之量。
因为是了知义之体性故亦是果，由与彼相似即是量性故，量与果毫无差别。
比量有二种：自比量与他比量。其中自比量者，首先把握宗法，忆念所立与能立的关系之后，了知者如实了知义，即是自比量。宗法唯有三种：果、自性及不可得。

།རྒྱུ་དང་འབྲས་བུར་གྲུབ་ན་འབྲས་བུའི་གཏན་ཚིགས་ཡིན་པར་ལྟ་སྟེ། དཔེར་ན་གང་ན་དུ་བ་ཡོད་པ་ན་མེ་ཡོད་དེ། དཔེར་ན་ཚ་བ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །འདི་ན་གང་དུ་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ། །མེ་ མེད་ན་དུ་བ་ཡང་མེད་དེ།དཔེར་ན་ཆུ་དང་བཅས་པའི་ཕྱོགས་ལྟ་བུའོ། །འདི་ན་ཡང་དུ་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལྟ་བུའོ། །རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ནི་འདི་ནི་ཤིང་ཡིན་ཏེ། ཤིང་ཤ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྔོན་ཐ་སྙད་ཞུགས་པའི་ཤིང་ཤ་པ་བཞིན་ནོ། །ཤིང་མེད་ན་ཤིང་ཤ་པ་མེད་དེ། དཔེར་ན་ཤིང་ གིས་དབེན་པའི་ཕྱོགས་བཞིན་ནོ།།འདིར་ཡང་ཁྱབ་པར་བྱེད་པའི་ངོ་བོ་དེས་ན། ཁྱབ་པར་བྱ་བ་ནི་གཏན་ཚིགས་ཡིན་པར་ལྟའོ། །མི་དམིགས་པའི་གཏན་ཚིགས་ནི། འདི་ནི་བུམ་པ་མེད་དེ། དམིགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིར་གྱུར་པ་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རི་བོང་གི་རྭ་ ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ།།འདིར་ཡང་དམིགས་སུ་རུང་བ་དམིགས་པ་ལ། དམིགས་སུ་རུང་བ་མེད་པས་ཁྱབ་པར་གལ་ཏེ་དེས་ན་དེའི་ཚེ་གཏན་ཚིགས་འདི་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལྟར་སྣང་བ་ཅི་འདྲ་ཞིག་ཅེ་ན། སྔ་མ་དང་ལྡན་པ་དང་། ལྷག་མ་དང་ལྡན་པ་དང་། སྤྱི་མཐོང་ བ་སྟེ།གཞན་གྱིས་བརྟགས་པའི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཐམས་ཅད་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལྟར་སྣང་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་རྣམས་ལ་དེའི་བདག་ཉིད་དང་དེ་ལས་བྱུང་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་འབྲེལ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་འབྲེལ་པ་དང་། ཁྱབ་པར་བྱ་བ་དང་ཁྱབ་པར་བྱེད་པའི་འབྲེལ་བ་གྲུབ་པ་ ཉིད་དུ་གྱུར་ན།བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་འབྲེལ་པ་ཡིན་གྱི། གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་སླུ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དཔེར་ན་སྤྲིན་འདི་ཆར་ལྟར་བཅས་པ་ཡིན་ཏེ། འབྲུག་སྒྲ་ཟབ་མོ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། སྒྲ་ཟབ་མོ་དང་ལྡན་པའི་སྤྲིན་ལས་ཆར་མི་འབྱུང་བ་སྲིད་པའི་ ཕྱིར་རོ།།དཔེར་ན་སྟོད་དུ་ཆར་བབ་པ་ཡིན་ཏེ། གཙང་པོ་རྒྱས་པ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། གཙང་པོ་འགགས་པ་ལས་ཀྱང་ཆུ་བོ་རྒྱས་པར་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་འབྲས་འདི་དག་ནི་ཆོས་པ་ཡིན་ཏེ། ཕྲུ་བ་གཅིག་གི་ནང་ན་ཡོད་པའི་ཕྱིར་མཐོང་བའི་འབྲས་བཞིན་ནོ། །འབྲས་ བུ་འདི་དག་ནི་སྨིན་པ་ཡིན་ཏེ།ཡལ་ག་གཅིག་ལས་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་ཟོས་པའི་འབྲས་བུ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་འདིར་ཕལ་ཆེར་དེ་ལྟར་མཐོང་བ་ཡང་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང་། སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དག་ལ་ནི་སླུ་བ་ཡོད་པ་ཁོ་ནའོ། །དཔེར་ན་གང་ས་ལས་སྐྱེས་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི། ལྕགས་ཀྱིས་གཅོད་ པར་མཐོང་སྟེ།དཔེར་ན་ཤིང་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་རྡོ་རྗེ་ཡང་ས་ལས་སྐྱེས་པ་ཡིན་ནོ།

若成立为因果关系，则为果相因。例如，凡有烟处必有火，如灶等。此处因有烟故，即是如此。无火则无烟，如有水之处。此处亦有烟故，即是如此。
自性因者，如"此是树，因为是娑罗树故，如先前已安立名言的娑罗树"。无树则无娑罗树，如无树之处。此中，由遍摄性之体性，故遍所摄为因，应当如是观。
不可得因者，如"此处无瓶，因为具有可见相而不可见故，如兔角等"。此中，若可见而不见，则遍摄无可见性，若尔时，此因即是能了知。
何等为似比量？具前分、具余分及见共相。其他一切所计度的比量皆为似比量，因为彼等无有彼体性及从彼所生相之关系故。
若成立因果关系及遍摄与所遍摄之关系，则为所立与能立之关系，若非如此则不然，因为无欺误故。
例如"此云具雨，因有深雷声故"，然而具深雷声之云不必生雨故。又如"上游降雨，因见河水涨故"，然而因堰塞亦见河水上涨故。
如是，"此等米是修行人的，因在同一钵中故，如所见之米"；"此等果已熟，因生于同一枝故，如已食之果"等，此中虽多见如是，然于所立与能立确有欺误。
例如"凡从地生者，皆见可为铁所断，如树等"，然金刚亦从地生。

།གང་སྲོག་ཆགས་ཡིན་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི་མགྲིན་པ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་རྔ་མོ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །བསྟན་བྱ་བ་ལ། ཀུ་ལི་ར་ཡང་སྲོག་ཆགས་ཡིན་ནོ། །དཔེར་ན་གང་ ཞུ་བའི་རྫས་དེ་ནི་རླན་གྱིས་བྱས་པར་མཐོང་སྟེ།དཔེར་ན་ཆུ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། རྔུལ་ཆུ་ཡང་ཞུ་བའི་རྫས་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཞན་དག་ཀྱང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལྟར་སྣང་བ་ཡིན་པར་བལྟ་བར་བྱའོ། །གཏན་ཚིགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྟན་པ། མཁས་པ་ཆེན་པོ་ཛེ་ཏཱ་རིའི་ཞལ་སྔ་ནས་མཛད་ ་པ་རྫོགས་སོ།

凡是有情者皆具有咽喉，如骆驼等。然而蟹也是有情。又如"凡液态物质皆由湿性所成，如水"，然而汗液也是液态物质。如是，其他诸多似比量亦当如是观察。
《因明真实性论》，大智者胜敌阿阇黎造，圆满。
注：原文中提到的"ཛེ་ཏཱ་རི"(Jetāri)是印度佛教论师胜敌的梵文音译。这是一部因明学著作的结尾部分，总结了似比量的特征。译文保持了原文的逻辑结构和术语含义，同时使用了较为自然的现代汉语表达。

----------
D4262

། །།རྒྱ་གར་གྱི་མཁན་པོ་པཎྜི་ཏ་ཀུ་མཱ་ར་ཀ་ལ་ཤ་དང་། ལོ་ཙཱ་བ་དགེ་སློང་ཤཱཀྱ་འོད་ཀྱིས་བསྒྱུར་ཅིང་ཞུས་ནས་གཏན་ལ་ཕབ་པ།།[་]@##། །རྒྱ་གར་སྐད་དུ། དྷརྨ་དྷརྨི་བི་ནི་ཤྩ་ཡ། བོད་སྐད་དུ། ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་གཏན་ལ་དབབ་པ། འཇམ དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ།།སྡོམ་ལ། ངོ་བོ་དང་ནི་རྣམ་གྲངས་དང་། །དེ་ཡི་རྒྱས་པར་དབྱེ་བ་དང་། །བྱེ་བྲག་རྣམ་གཞག་ངེས་པའི་ཚིག་།རྣམ་པ་ལྔ་ཡིས་ཤེས་པར་བྱ། །དེ་ལ་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་གྱི་རང་གི་ངོ་བོ་ནི་དོན་རྣམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དང་ཁྱད་པར་གྱི་གཞི་སྟེ། དེ་ཡང་ སྤྱིར་ནི་འདོད་རྒྱལ་གྱི་སྒྲ་དང་ཤེས་པ་དང་།དོན་སྟོན་པ་དང་། འཇམ་པའི་སྒྲ་དང་། ཤེས་པའི་ཡུལ་ལོ། །དོན་སྟོན་པ་དེ་ཡང་དོན་ཙམ་སྟོན་པའི་སྒྲ་དང་། དོན་གྱི་ཁྱད་པར་སྟོན་པའི་སྒྲའི་ཚུལ་གཉིས་ལས་སྒྲ་གཉིས་པའི་བརྗོད་བྱའོ། །དེ་ལ་དོན་ཙམ་སྟོན་པ་ནི་གཟུགས་ལ་བདག་ཡོད་དམ་ མེད་ཅེས་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ལ་མི་རྟག་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བདག་མེད་པར་བསྟན་པ་ནི་གཏན་ཚིགས་མི་རྟག་པའི་དོན་ཙམ་མམ།དངོས་པོ་ཙམ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ལ་མི་རྟག་པ་ནི་གློ་བུར་བའོ། །རིང་དུ་མི་གནས་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་གྲངས་ཙམ་གྱིས་བསྟན་པ་སྟེ། ཐབས་གཞན་མེད་པའི་ ཕྱིར་རོ།།དེར་ངེས་པར་གཟུང་བར་སྦྱར་ཡང་དངོས་པོའི་རྐྱེན་ཞེས་ཏེ་དོན་མེད་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་དེ་ནི་ཚིག་གི་མཐའ་བཞི་ཆར་ལ་བརྟེན་པ་སྟེ། ལུང་བསྒོ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་སྐྱེས་བུ་ལ་བསྒོ་བ་ལ་སོགས་པ་གཙོར་སྦྱར་ཡང་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་ལས་མི་འདའོ། །དེ་ལ་མིང་ གི་རྣམ་གྲངས་ནི་ཁྱད་པར་དང་ཁྱད་པར་གྱི་གཞི་ལ་སོགས་པའོ།།དེ་ལ་དབྱེ་བ་ནི་ཀུན་བརྟགས་པའི་ཆོས་དང་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་ཆོས་ལས་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་ཆོས་དཔྱད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་ཆོས་ཉིད་དང་། རྣམ་པར་གཞག་པ་དང་། གནས་སྐབས་ཀྱི་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་སྦྱར་ བར་བྱའོ།།དེ་ལ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་དང་། ཆོས་ཅན་ནི་དོན་གཞན་ལ་མི་ལྟོས་པས་མེའི་ཚ་བ་བཞིན་དུ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གྲུབ་པ་སྟེ། དེ་ཡང་ཆོས་ཉིད་དེ་ཉིད་པ་དང་། མཚན་ཉིད་པའི་དབྱེ་བས་གཉིས་སུ་གཟུང་ངོ་། །དེ་ལ་དེ་ཉིད་པ་ནི་བུམ་པ་ལ་སོགས་པ་དང་། མི་རྟག་པ་དང་། སྣམ་བུ་མ་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པ་དོན་གང་ལ་ཇི་ལྟར་གྲགས་པ་དེ་ཉིད་ཡིན་པར་བསྒྲུབ་པ་རང་གི་སྒྲས་བསྟན་པ་སྟེ། དངོས་པོ་དང་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སེལ་བ་སྟོན་པ་བུམ་པ་ནི་བུམ་པ་ཉིད་དོ། །མི་རྟག་པ་ནི་མི་རྟག་པ་ཉིད་དོ། །སྣམ་བུ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ནི་སྣམ་བུ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུའོ།

我来为您翻译这段藏文：
印度堪布班智达库玛拉卡拉夏和译师比丘释迦光共同翻译、校对并确定。

